Pokój dla Sebastiana

2010-01-24T09:22:00.000-08:00

Nasz ukochany Synek Sebastian zmarł 21.01.2010

2009-11-09T12:00:00.000-08:00

To miały być dwa tygodnie mile spędzone w domu, urodziny siostry Wiktori, i nietylko, no ale cóż spędzamy je w szpitalu. Tydzień czasu leczyli u Sebastiana gronkowca i już prawie wszystko było dobrze, CRP spadało szybko, ustępowała gorączka i znowu klapa. Zaczeło rosnąć CRP i odnowa badania dlaczego rośnie. Tym razem jest trochę trudniej bo lekarze niewiedzą co jest przyczyną. Mineło kilka trudnych dni, Sebastiana coraz częściej zaczynała boleć głowa i wkońcu lekarze doszli o co chodzi. Sebastian dostał zapalenia prawych zatok. Następny tydzień przerwy przeleciał nam koło nosa.

2009-10-28T13:49:00.000-07:00

Kończy się w piątek ostatni blok chemi Alaspą, która zwala wyniki prawie do zera. W sobotę około południa Sebastian ma przetaczaną krew,czuje się dobrze, wieczorem staje się coś o czym wogle nie myśleliśmy. Sebastian dostał gorączki 38,8. Zaczynają się pobrania krwi. Jedno pobranie musi być pobrane z żyły i tu robi się problem, Sebastian na myśl otym pobraniu zaczyna wymiotować i robi mu się słabo aż wkońcu nam mdleje. Po wszystkich pobraniach dostaje serie antybiotyków i kroplówki. W niedziele rano już są wyniki dlaczego wystąpiła ta gorączka. Wiadomości nie są pocieszające lecz zwalające z nóg, Sebastian ma gronkowca... Gorączka daje o sobie znać co kilka godzin i trzeba podawać mu lek przeciwgorączkowy. Sebastian z tego wszystkiego stracił apetyt i zaczyna się drugi problem, jeżeli nie będzie jadł nie będą rosły wyniki i organizm nie będzie dawał rady walczyć z gronkowcem, mało tego dostał jeszcze na ustach opryszczki. Zostało nam teraz walczyć z chorobą i modlić się żeby wszystko było dobrze.

2009-10-18T12:42:00.000-07:00

Przepraszamy, że dawno nic nie pisaliśmy. Poprostu skupiamy się nad pracą i nad dobrym samopoczuciem naszego syna Sebastiana. Za nami już zakończone 6 tygodnowe leczenie. Nasz syn jest tak dzielny i chce bardzo wyzdrowieć, że regeneruje się tak szybko i możemy co trzy tygodnie spędzić chociaż dwa dni w domu. Sebastian gdy jest już w domu to czuje się jak ryba w wodzie, bawi się z siostrą Wiktorią, przyjeżdża do niego kolega Maciek i nie może się doczekać kiedy spędzi pierwszą noc w swoim wymarzonym pokoju. Jest nam miło, że są jeszcze ludzie którzy chcą nam pomóc. Prace przy szykowaniu pokoju idą wolnymi krokami, brakuje nam jeszcze trochę materjałów (płyt gipsowych, paneli podłogowych, farby) ale mamy nadzieję, że z Bożą pomocą osiągniemy ten cel i uda nam się spełnić jego marzenie, bo wiemy,że jest to dla niego dobra motywacja do szybkiego powrotu do zdrowia. Mamy taką cichą nadzieje, że jak skączy już leczenie to jego marzenie się spełni. Po trzy dniowej przerwie 12.10.09 musielismy wrócić do szpitala na ostatni wlew z tego prtokołu. Po tygodniowej chemioterapi Sebastian czuje się świetnie, odlicza dni do zakończenia leczenia. Stara się wpółpracować bo bardzo chce wyjść już do domu na dwutygodniową przerwe w leczeniu. Ogólnie chemie znosi dobrze, ma trochę złych dni na sterydach ale i z tym radzi sobie dobrze. Dni w szpitalu mijają szybko i mamy taką cichą nadzieję, że to niedługo się skończy i będziemy mogli chociaż częściowo wrócić do codzienności, a nasze dziecko będzie szczęśliwe i zdrowe. Nadal nie mamy dawcy i liczymy na pomoc Boga tylko w nim nadzieja i wiara, że będzie dobrze.

dzień jak co dzień

2009-09-05T10:17:00.000-07:00

Mija kolejny tydzień i szósty miesiąc w szpitalu. Sebastian dostaje następny blok chemi który ma walczyć z chorobą.Cały taki blok składa się z sześciu wlewów chemi, teraz dostaje czwarty. Cały taki wlew wraz z odrodzeniem wyników odpornościowych trwa prawie miesiąc, przed nami jeszcze dwa. Po tych sześciu wlewach kilka dni przerwy i odpoczynku od szpitala lecz to nie koniec leczenia....

weekend w domu

2009-08-30T01:17:00.000-07:00

Wkońcu jedziemy do domu! Po trzech tygodniach leczenia chemioterapi Sebastian przyjechał na dwa dni przepustki do domu i swojej ukochanej siostrzyczki. Wszyscy w domu się ucieszyli z przyjazdu Sebka. Gdy tylko wszedł do domu odrazu ułożył babci Zosi menu na cały weekend co będzie jadł. Na drugi dzień rano Sebastian poszedł oglądać na jakim etapie jest budowany jego wymażony pokój.

Pokój budujemy własnymi siłami z dużą pomocą dziadka Zbyszka. Po południu Sebastian spotkał się ze swoim najlepszym kumplem Maćkiem. Niedziele spędził ze swoją rodziną w szczególności z siostrą Wiktorią.

Początek

2009-08-18T12:43:00.000-07:00

Witamy na naszym blogu. Wierzymy, że z Waszą pomocą spełnimy marzenie naszego Syna.
Będę pisać o postępach w realizacji tego planu, a na koniec, mam nadzieję, będę mogła pokazać Wam pokój dla Sebastiana.
Pozdrawiam i zapraszam do kibicowania!
Aneta